De Paasdriedaagse

In de Goede Week vieren wij de “Paasdriedaagse”. Het begint met Witte Donderdag, gedachtenis van het Laatste avondmaal. Onder de gedaanten van Brood en Wijn vieren wij Hem die zich aan ons geeft als voedsel op onze uittocht door dit leven heen naar God toe. De diepste betekenis hiervan wordt zichtbaar op Goede Vrijdag en Pasen. Dit zijn twee pijlers waarop het Paasfeest is gegrondvest. Beide pijlers horen bij elkaar, Goede Vrijdag kan niet zonder Pasen gevierd worden, maar Pasen is zonder Goede Vrijdag betekenisloos. Op Goede Vrijdag krijgen Jezus’ woorden: “Dit is mijn lichaam” betekenis. Hij geeft zichzelf teneinde toe. Hij is Beeld van God en laat zien: zover gaat God in zijn liefde. “Geen groter Liefde kan iemand hebben”, zegt Jezus, “dan deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.” Hij staat naast ons, waar wij verdriet hebben, waar wij lijden, waar wij afscheid nemen van dierbaren. Maar ook zover willen gaan. Goede Vrijdag, dag van lijden en sterven, noemen wij toch “goed”, vanwege Jezus’ Liefde die deze dag betekenis geeft. Maar Pasen is Gods antwoord op zulk een godsvertrouwen, op zulke Liefde. Liefde doorbreekt al het duister. “Licht van Christus”, zo zingen wij in de Paasnacht. Jezus leeft.  Zijn dood wordt vruchtbaar: zichtbaar in het Leven van Pasen. Maria meende de tuinman te zien, tot Hij haar aansprak: “Maria.”  Alle verschijningsverhalen tonen het ons: we herkennen Jezus met het oog van het geloof, maar Goede Vrijdag blijft aanwezig: “Als ik zijn wonden niet zie, geloof ik niet,” zegt Thomas. Jezus toont hem zijn wonden, Ze zijn geen tekenen van smart meer, maar tekenen van Liefde. Maar om Hem te zien, zullen ook wij moeten kijken met de ogen van geloof.
Mede namens Maria wens ik u: Zalig Pasen!

Pastoor H.J.M Borghols